Wybuch jadrowy w czarnobylu

Wybuch określa się jako bardzo silną reakcję utleniania lub rozkładu, która polega na dużym spalaniu gazów palnych, par, cieczy palnych albo pyłów lub włókien w sferze, wywołującą wzrost temperatury lub ciśnienia wraz z niosącą zniszczenia falą uderzeniową a efektem akustycznym.

Wybuch ma pomieszczenie w zupełnie określonych warunkach, a właśnie wtedy, gdy stężenie surowca palnego otrzymuje się w ściśle określonym przedziale, który nazywany jest możliwością wybuchowości. Stężenie składnika palnego w możliwościom przedziale wybuchowości nie spowoduje wybuchu. Do powstania wybuchu potrzebne istnieje dodatkowo dobra energia, której inicjatorem mogą być takie składniki jak iskry, które powstały podczas pracy maszyn i instalacji elektrycznych, elementy instalacji rozgrzane do znacznie cennej temperatury, wyładowania atmosferyczne oraz elektrostatyczne. Energia ta określana jest krótką energią zapłonu i tłumaczona jako bardzo niska energia kondensatora w obrębie elektrycznym, którego wyładowanie może dać zapłon mieszaniny i rozprzestrzenianie się płomienia w poszczególnych warunkach badania. Explosion safety devices to narzędzia przeciwwybuchowe, które przeznaczone są do praktyki w dziedzinach szczególnie zagrożonych eksplozją.

Titanodrol

Wartość najmniejszej energii zapłonu jest parametrem, który daje na analizę zagrożenia wybuchem, który powstaje z stojących w możliwościom obszarze źródeł, takich jak iskry elektryczne, elektrostatyczne, iskry, które pochodzą z pojemnościowych lub indukcyjnych obwodów elektrycznych, jak i iskry mechaniczne.

Paliwo musi liczyć kontakt z utleniaczem, a rozpoczęcie spalania wymaga czynnika inicjującego. Gorzej jest zainicjować wybuch pyłowy niż gazowy. Gaz dodaje się bo z atmosferą samorzutnie dzięki dyfuzji, i do wytworzenia chmury pyłowej przydatne jest mechaniczne mieszanie. Zminimalizowanie przestrzeni wybuchu sprzyja gwałtowności wybuchu, a w sukcesu miałów jest traktowane za koniczny czynnik do jego zaistnienia. Wśród gazów utleniaczami może być zamiast tlenu np. fluor. Ciecze, które są utleniaczami to m.in. kwas nadchlorowy, nadtlenek wodoru a wśród ciał stałych utleniacze to: azotan amonu, tlenki metali. Paliwa to przede każdym wszelkie ciecze, gazy, ale też ciała stałe.